1. Otizm zeka geriliği değildir.

İlk tanıda birçok aile yanlış anlıyor: “Anlamıyor mu?”, “Algısı mı kapalı?”. Hayır. Otizm bir farklılıktır, eksiklik değil. Çocuğunuzu anlamaya çalışın, sizi şaşırtacak kadar zekice yolları olduğunu göreceksiniz.

  

2. Sabır ve kararlılık.

Her gün aynı mücadele, bazen aynı krizler. Ama yılmak yok. Ne olursa olsun, yalnız olmadığınızı bilin ve destek sisteminizi kaybetmeyin.

3. Çocuğunuzun başka bir hayata hakkı var.

Her çocuk kendi yolunu yürür. Onu, başka çocukların yollarıyla kıyaslamak sadece size değil, ona da zarar verir. Bizim görevimiz o yolu onunla yürümek, taşlarını onun adına toplamaya çalışmamak.

4. Onun hakkında konuşurken yan odada olduğunu unutmayın.

“Bardağı getir” cümlesini anlamaz belki ama “Bu çocuk ne olacak?” dediğinizde sizi çok net anlayabilir. Onu olduğu gibi kabul edin, baş tacı edin.

5. Kader gayrete aşıktır.

Ne kadar zor olursa olsun, çabalamaya devam. Hiçbir emek boşa gitmez.

  

6. Hayatı olduğu haliyle yaşamayı da öğrenin.

Çocuğunuz büyüdüğünde ne olacak sorusunun cevabını kimse bilmiyor. Ama birlikte geçirilen zamanın tadını çıkarmak elimizde. Zorlukla gelen çocukların sevgiyle şekillendiğini unutmayın.

7. Kendinize yüklenmeyin.

“Bugün oyun oynayamadım”, “Yeterince çalışmadık” duygusu yerine, “Bugün beraberdik” diyebilin. Siz de insansınız. Zihinsel yükünüz azaldıkça çocuğunuza daha iyi eşlik edersiniz.

8. Tek yol: Sevgi.

Yorulduğunuzda, çaresiz kaldığınızda, yolunuzu şaşırdığınızda... Hatırlayın: Sevgi tek sabit pusulanız.

9. Sessizce anlaşacağız.

Bu yolun karanlık dönemlerinde birbirimize çarparsak, hiçbir söz söylemeden birbirimizi tanıyacağız. Çünkü aynı yoldan geçtik.

10. Olduğu gibi kabul et, birlikte ilerle.

Kabul, bir son değil. Tam tersine, gelişimin en güçlü başlangıcıdır. Sevin, öğretin, inatla çabalayın.

11. Ön yargıyı bırakın, denemesine izin verin.

“Yapamaz” demeden önce bir deneyin. Çocuğunuza fırsat verin, sizi şaşırtabilir.

12. Dört kelime: Sabır, inanç, sevgi, merhamet.

Bazen hiçbir açıklamaya gerek yok. Sadece bu dört kelimeyle yürünür bu yol.

13. “Neden böyle?” değil, “Ne yapabiliriz?”

Olmayanlara değil, desteklenebilecek becerilere odaklanın. Küçük adımlarla motivasyon büyük olur.

14. Umudu kaybetmeyin.

Her haliyle güzel, her haliyle eşsiz çocuklarınız için... Umudunuzu bırakmayın. Her gün yeniden başlayabilirsiniz.

Bu yazı, EBK WhatsApp grubunda yer alan özel çocuk annelerinin gönüllü paylaşımlarından derlenmiştir.

 

Siz de kendi cümlelerinizle katkıda bulunmak isterseniz bize ulaşabilirsiniz.